A.B.D. -- Death Metalin Yaratıcıları

Yıl 1995 ve Death yeni albümü Symbolic'i hazırlarken Steve di Giorgio gibi bir efsane bassçıyı kaybetmenin derin acısı yaşanıyordu Death fanlarında.Ancak Chuck Schuldiner buna göğüs gerdi ve taş gibi metal tarihinin en sert,kaliteli,isyankar,genellikle gaz,yer yer melodik ve oldukça teknik,tehditkar, albümlerinden birisi olan Death Metal tarihinin kilometretaşlarından birisi olucak Symbolic'i kaydettiler.
Albümde Crsytal Mountain,Misanthrope,Symbolic,Zero Tolerance,Empty Words gibi klasikk ve efsane şarkıları bulunmaktadır.Özellikle Crsytal Mountain,Misanthrope,Symbolic adeta taparım.
Death Metali yaratan bunu kitlelere sevdiren ve benimseten Death'i asla unutamayız.İsyan,haykırış,sistemi eleştiren,bencilliği yerden yere vuran Symbolic albümüyle baştan sona gaza gelicek kendinizi yerden yere atıcaksınız.Yeri gelicek duygularınız ve hislerinizin hassas bölgeleri kabarıcak.Kısacası bi yandan nefret  ve isyan duygularınız kabarırken diğer yandan acı içinde duygulanıcaksınız ama tabiki hırs ve nefret içinde bi duyguyla.
Chuck Schuldiner gibi bir insan bir müzisyen bu dünyaya bir daha gelirmi bilemiyoruz ama bildiğimiz tek şey onun şuan da aramızda olmayışı ve hayata adi bir beyin tümörü yüzünden veda etmesi.

--Tracklist--
1- Symbolic
2- Zero Tolerance
3- Empty Words
4- Sacred Serenity
5- 1000 Eyes
6- Without Judgement
7- Crsytal Mountain
8- Misanthrope
9-  Perennial Quest


Çok Sevdiğim Bir Dost İçin ve Chuck Schuldiner'ın Anısına ve Bütün Death Severlere

Şarkıların Kritiği--

1- Symbolic
Albümün açılış parçasının diğer bir önemli özelliği ise albüme ismini veren şarkı olmasıdır.Aynı zamanda Death'in tarihinde ki en önemli şarkılarından birisidir.Kişisel olarakta oldukça severim.
Lead,ritim ve baterinin müthiş bir uyum ve son derece ağır bir şekilde Death tarihinin en öenml irifflerinden birisiyle giriyor Symbolic.Chuck Bababnın derin scream brutaliyle birlikte şarkının sürati oldukça artıyor.Lead gitarını öttüren Bobby Koelbe Baba Chuck vokaline eşlik ederken bateride ki üstad Gene Hoglan arada ki müthiş kombinasyonu başlatıyor.Chuck vokali yankılanırken arada ki ritim gitar ve bateri kazımaları beyninizin içinde yankılanıyor.
İşte mükemmel solo ilk bölümünde derin yavaşlığıyla yere sererken,ikinci bölümünde inanılmaz hızıyla tepelere uçuruyor.
Şarkının ikinci bölümünde başladığı bigi bir ağırlıkta giderken aniden inannılmaz sürat kazanan Symbolic Chuck Babanın derin haykırışlarıyla uçuyor.Chuck susunca yine o derinden gelen yavaç ama vücudunuzu yakan bateri ve ritim kazıma kombinasyonuna maruz kalıyorsunuz.Aralarda haykıran Chuck Schuldiner bu kombinasyona ortak oluyor Lead gitarla birlikte.''Böyle bir riff varmı'' diyorsunuz tarihte ...
''Symbolic acts - so vivid
Yet at the same time
Were invisible''
Bu ağır ama yakıcı vuruşlarla ve yukarıda ki sözlerin haykırışıyla Symbolic şarkısını bitiriyorsunuz.Gerçek bir efsane ...

2- Zero Tolerance
Yavaş bir Hoglan bateri solosuyla giren şarkı,Chuck Babanın vokali ve ritim gitarın derin kazımalarıyla sert ama ağır bir tempoyla gidiyor.Sonrasında sert ritim distorsionlara karşılık lead gitarın tiz çığlıklarının ortasında Chuck'ın haykırışlarını bulunca derin bir haz alıyorunuz.
''There will be zeeeerroooo tolerannncceeee
For the creator of halloweeeeddd intentionnnsss
There will be zerrrrooooo tolerannnccceeeee
Fate is your decidinggg Goooddd''
Solonun inanılmaz çığlıklarında kendinizden geçerken ritim çok seri kazıyor distorsionları ve bateride olgunlukla eşlik ediyor.Chuck Babanın isyankar haykırışları girip soloya son verirken,bizde ikince bölüme geçtiğimizi anlıyoruz.
Gene ritim distorsionla kazmaya devam ederken leadin kesik çığlıkları karşılık veriyor bu atraksiyonlara.Chuck girişi yapıp çekilirken onun vokalinin yerine solo giriyor.Yine derin haykırışlarıyla bitiriyoruz şarkıyı..
''This is not a test of poweeeerrrr
This is not a game to be lost or woooonnn
Let justice be done !''

3- Empty Words
Çok sakin arpejlerle giren şarkı birden süratinde Chuc'ın öfkel iisyankar scream brutaliyle tempo patlaması yaşıyor.Lead gitarın derin çığlıklarıda ortaya çıkınca,ritim gitar fena halde yıkıma başlıyor.Leadin vah pedalı ötüşleride cabası.Chuck Schuldiner iş başında
''Promiseeeesss a potential to hurrrttt
Is anything reeeaalllal?
When forever is to be untiiillll
Deep inside, in the world of empty woooorrrrdddsssss...
No escaping from those hauntinnnggg
empty woooorrrrrdddddddsssss...''
Chuck babanın mükemmel solosu ritimle çok uyumlu ve can alıcı..
İkinci bölümde tempo hafif düşüyor ama gerçekten mükemmel uyum içinde bütün enstrümanlar.Ritim gene beyninizi dağıtmaya başlıyor feci kazımalarıyla,lead e bateriyle inannılmaz bir uyum halinde.
İkinci solo alttan ritim distorsion destekli bir şekilde başınızı döndürürken artı kşarkının hızı kesinlikle zirvede.Bu hızla Emptttyy Woorrrddddssss haykırışlarıyla bu efsane şarkıyı da bitiriyorsunuz.

4- Sacred Serenity
Bateri ve Bass sololarıyla süratli giren şarkıya,ritim ve leadde katılınca son derece süratli ve gaz bir tempo çıkıyor ortaya.Ritimle bateri oldukça seri bir şekilde yıkarkan ortalığı,artık geriye kalan tek şey Chuck Babanın şarkıya en uygun yerde girmesi ve çok isyankar haykırışlarlada giriyor.
Çok süratli giden şarkı solo girince altında k iritim gitar hızı düşürüyor.
İkinci bölüm başında gitar sakin bir arpejle giderken bass,bateri ve lead gitarda bu yavaşlığa uyumlu şekilde duygularımızı kabartıyor.Birden ritim distorsionla,bateride cross ve bagetlerle yarıyor ortamı.Chuck'ta öfkeli ve kızgın brutaliyle ortama girince kendinizi duvarlarda buluyorsunuz.
Şarkının sonlarında artık hız zirve yapıyor ve bu gazla şarkının nası lbittiğini anlayamıyorsunuz bile..

5- 1000 Eyes
Son derece süratli,hızlı ve gaz yıkımıyla giriş adeta.Ritimin ve baterinin crosslarının makinel igibi taraması oldukça gaza getiriyor sizi.Soloyu saran ağır ama derin ritim mükemmel.Solonun ikinici bölümünde ise benliğinizi yitiriyorsunuz süratinden.
Ritim gene bateri ve çift crossla taramaya başlıyor.Chuck Babada vokaliyle yarıyor.Şarkının sürati zirvede son bölümde ki soloyla..
Derin Chuck haykırışı..
''Living in the pupil of 1,000 eyeeesss
Weee areee enslaveeddd..
nooooooooooow...''
Çift Crossun deli gibi yarması ve Chuck'ın yukarıdakileri haykırarak şarkının bitmesi gerçekten müthiş birşey.

6- Without Judgement
Müthiş bir kombinasyonla birlikte ve oldukça seri bir şekilde bütün enstrümanlarla direk olaya giren gaz bir şarkı.Chuck Babanın isyankar nefretkar vokaliyle,ritim lead gitarların sert ve keskin riffleriyle,baterinin azgın ve teknik bir şekilde döşemeleri bizi zevkten azdırıyor adeta.
Solo gitince tempo düşüyor ama derin ve anlam dolu bu solo sizi kendinizden geçiriyor altında ki ağır ama keskin ritim gitarla.
İkinci bölümde gitarların,bassın ve baterinin ağır bir tempo kombinasyonuyla karşı karşıyayız.Bu adeta bir Ballad nerdeyse ama müthiş duygu yüklü ve harika.Sizi derin bir uykudan uyandırıyor Chuck Babanın sert vokali ve ritimin keskin vuruşları.
Soloya giderken gene tempo düşüyorama enstrümanlar oldukça sert vuruyor buna rağmen.Set ve ağır bir şekilde bitiyor bu süper şarkıda ..

7- Crsytal Mountain
İşte geldik albümün ve Death'in tarihinde ki en iyi şarkıya.Bu tabiki bana göre bir değer.Olduça seri sert bir şekilde keskin ritim gitar rifflerine, bateri ve bassta makineli gibi eşlik ederken melodi sonunda ki keskin ve sakin leadin ötüşü inanılmaz bir tad bırakıyor kulağımızda.Chuck Baba çok derin bir öfkeyle iş başında.Aralarda atılan gitar arpejine bateri bass ve ritim kombinasyonu sert bir şekilde cevap verince kafamız bir öne bir arkaya gidiyor.
''Built frommm blind faithhh
Passed down from self-induceeeddd fannntaaasyyy''
Ritim gitar şimdide yavaş bir tempoyla ama oldukça cüretkar ve sert kazımaya başlıyor.Chuck Baba sustuğunda belki de tarihte ki en mükemmel sololardan birsini dinliyorsunuz.Bobby Koelbe ve Chuck Schuldiner resmen ağır ama efsanevi bir şekilde gitarlarını ağlatıyorlar adeta.
Şarkının başında ki tempo hız ve melodi iş başında.Resmen alemi yarıyor Death...
Bateri,bass,lead gitar,ritim gitar ve Chuck Baba vokali makineli gibi yarıyorlar dünyamızı hırs ve bencillik dağında ! ..Alemleri yarmaya ve sizi duvarlara tırmandırmaya devam...
''Insideee crystal mountainnn
Evil takes its forrrrmmmm
Inside crystal mountaiinnnn
Commandments are reboorrrnnnn''
Asla kafanızı kimse durduramaz şu anda.İşte Metal tarihinde ki en güzel sololardan birisi daha ve Chuck Babadan geliyor bu enfes soloda hemde Akustik Gitarla.Ama solo arkasında ki bagetler,çift crosslar,bass ve ritim hala son derece seriler.O soloyla biterken şarkı çok üzülüyorsunuz.
Crystal Mountain Death'in en sevdiğim şarkısıdır ki bu albümünde en sevdiğim şarkısıdır doğal olarak.
Ölmeden önce dinlemek istediğim şarkılardandır.

8- Misanthrope
İşte yine Death'i efsane yapan şarkılardan biri daha.Kişisel olarkta oldukça severim ve aşinayımdır Misanthrope şarkısına.Albümün en hızlı ve gaz şarkısı ayrıca.
Baget,çift crosslar ve ritim gitarının adeta ışık hızıyla inanılmaz bi süratle fırtına gibi melodi ve tempoya sahip,bass gitarla lead gitarının tel çekmeleri ve tek nota basmalarıyla içine mükemmel lezzet katması sonucu harika bir tad çıkmış ortaya.Son derece keskin ve kaliteli rifflerle başınız dönüyor şarkının kombinasyonlarında.Chuck Babanın inanılmaz isyankar vokali sizi yakıyor resmen.
Makineli gibi çalışan Çift cross pedalı ve ritim gitarının arasına oldukça iyi sızan lead gitar son derece yavaş ama keskin vuruyor.
Nakaratta kafanızın öne arkaya gitmesini kesinlikle durduramazsınız.Adeta ışık hızıyla tarayan ve sonrasında ani duruşlar yapan ritim gitar,bagetler ve çift crossun esiri oluyorsunuz ve sizi kesik kesik yere seriyor
Şarkı ikinci bölümde gene başında ki aynı melodimüthiş seri süratle gene sizi vuruyor.Kesik kesik olan yardırma kombinasyonuna giriyoruz tekrar.Kafanızın gidip gelmesini durdurabilen varsa çıksında görelim.
''Misanthroooppppeeee
Hater of all mankinnnndddd
There is some hopeeee
For those who own their miiinnnnddd
They cameeee, they saw and acknowledgeeedddd
Some gooooood, some baaaaad
Opinion: Dangeroooouuuussss''
Chuck Babanın yukarıda ki sözleri haykırmasıyla adeta coşarak bitiriyorsunuz bu efsane şarkıyı..

9-  Perennial Quest
İşte geldik albümün kapanış şarkısına ve aynı zamanda albümün en uzun şarkısına.
Son derece ağır ama aynı zamanda keskin rifflere sahip bir parça.Derin bateri ve ritim vuruşları son derece yavaş ama keskin gidiyor.Chuck Babanın isyankar haykırışıyla bir anda çok hızlanıyor
Kesik kesik ağır aksak yardırmalar başlıyor ve Chuck brutalinin ritimin keskin vuruşlarına ortak olmasıyla artık şarkının esiri oluyorsunuz.
Solo son derece tatminkar temposu yavaş ama bizi azdırmaya yetiyor.Yine o ritim bateri ve bass üçlüsünün kesik vuruşlarının ortasında Chuck haykırışları var.Tempo gene artıyor kesik ve ağır aksak şekilde.
İkinci solo şarkının hızını frenliyor adeta..Burda işte akustik gitar arpeji son derece sakin ve duyguyla devreye girerken Koelble ve Schuldiner'ın soloları adeta gitarların ıbizleri ağlatıyor.
Şarkı artık bir Ballad edasıyla giderken son derece hüzünlü ve tam bi klasik havası alıyor.Bizleri derin duygulara ve hüzünlere sevk ederek sona eriyor.

Chuck Schuldiner'a Death'e ve Onları Unutamayanlara

Not : Bu Kritiği Şehrimetal yönetiminden habersiz kullananın vaay haline...

Dip Not : Sitemizde Yaşanan Datebase Sorunundan Sonra Yeniden Silinmemesi Dileğiyle