Follow The Reaper
Bu albüm hep özeldir benim için melodic dinleyici olmasamda özeldir.Kaliteli müzik dendimi tartışamayacağım bir kaledir bu albüm.
1.Parça follow the reaper fısıltılar içinde giriyor hayatıma ve bir anda patlıyor agresif bir semfoninin ortasına atıyor bizleri ve melodilerle baş başa bırakıyor dayanılmaz bir melodi selinin ortasında alexi bizlere vokali ile son darbeyi indiriyor.Melodik bir kasırga sarıyor etrafımızı gitarlara klavye ve davulun eşsiz katkısı ile sarıyor bedenlerimizi ve beynimizi tam nefes alıcaz derken tekrar başlıyor peşimizi asla bırakmayacağa benziyor bu parça..Klavye soloları ayrıca taktire şayan ve alexi konuşturuyor gitarını hemen arkasından neye uğradığınızı şaşırıyorsunuz.Albümün ilk parçası bizleri hızla yakalayıp devamı için haber veriyor.
2.Parça bodom after midnight bıraktığımızı yerden yerin altındaki cennetimize döndürüyor bizleri hızla giriyorlar.Daha ne kadar agresif olunabilir bir enstruman daha nasıl ruhla çalınır.Sınırlarımı zorlayan bir parça olduğu kesin daha ilk dakikalarından hız ve öfkesini kusuyor üzerime ancak melodik yanıda oldukça sağlam .Ölüm çığlılarını fısıldıyor kulaklarıma ve damarlarıma sırınga ediyor tüm duygularını bu parça vokallerin etkisi ile bir tiyatro salonuna dönüyor hayatım ve oyuncular işlerini gerçekten çok iyi biliyorlar.Hiç acele etmiyorlar her saniyesinde beni kendilerini hayran bırakıyorlar ve dahada melodikleşiyorlar grubun her elemanı adeta konuşturuyor enstrumanlarını klavye soloları çok daha aktif bu albümlerinde C.O.B. 'un ve semfoni öyle hızlanıyorki başınızı döndürüyor.
3.parça Children of Decande gerçekten çok gaz rifflere sahip bir parça nefret dolu bu adamlar hislerine ortak ediyorlar bizleri herhangi bir tarzda değiller herşeyden birere parça sunuyorlar bizleri bu parça afyon gibi farklı bir dünya yaratıyor gözümün önünde ve son yılların metal dünyasındanda ne kadar yaratıcı grupların çıkabiledeğini gösteriyor bana gittikçe hızlanıyor ritmler melodiler arasında kalıyoruz duvar gittikçe daralırken bize yaklaşan her ölümcül riffte biraz daha geçiyoruz kendimizde ve çığlıkları ile uyanıyoruz alexi'nin.Değişken bir parça olduğu her yönden anlaışıyor ama bu değişkenlik öyle bir uyum içinde geçrekleşiyorki ister istemez kaptırıyorsunuz kendinizi.Sololarla birlikte iyice güçleniyorlar ve durana kadarda asla bırakmıyorlar.Kafa sallamak için ideal.
4.parça Everytime İ Die albümün çıkış parçası ve mükemmelde bir klibe sahip.Ayrıca çıkış parçası olmayıda hakeden bir parça.Gitarlar ve melodiler gerçekten çok gaz ve asla durmuyorlar üst üste yüzlerce defa dinlecek ve albümün bütünü hakkında fikir verebilecek bir parça.Melodik yanları olduğu kadar riffleride sağlam ve davulda ağır ancak içimize işleyen bir yapıda.Her zaman hayran olduğum vokali ile bizlerin kulaklarından kan akıtacak kadar güçlü Alexi onun için kelimeler kifayetsiz kalıyor yine.Karmaşık bir yapıya sahip olsada onu çözmek için uğraşmıyorsunuz bu yapı sizi dahada içine çekiyor bu parçada ve asla bırakmıyor bu kritiğpin tam 2 gün gecikmesine sebep oldu çünkü tekrar tekrar dinliyorsunuz.Sololarda döktürmüşler riffler sağlam melodiler tam anlamıyla cennetten bir parça gibi ve soğuk havalarda bile içinizi sıcacık yapacak kadar şeytani.
5.parça Mask Of Sanity Klavyenin saçtığı ölümcül melodilerle başlıyor bir süre sonra ise C.O.B. elemanları gerçek yüzlerini gösteriyorlar bizlere çok daha hızlı durmadan ve asla bırakmadan büyük bir hırsla asılıyorlar enstrumanlarına scream vocal yapmasına rağmen alexi lyricleri gayet anlaşılır bir şekilde dile getiriyor bu açıdanda onu kutlamak gerekli.Hiç hızı düşmüyor parçanın derken bir anda Klavye hakimiyetinde güç topluyorlar ve tekrar brutal senfoni başlıyor bu adamlar gerçekten iyiler.Head Bang 'e devam =)
6.parça Taste of My Schyte şiddet çığlıklarıyla başlıyor tüm yokoluş emirleri veriliyor ve görevini yapmak üzere gelirmiş gibi devam ediyor parça.Gitarların çığlıkları artıyor ve riffler değişkenlik gösterirken duygu hep aynı "tam ensenizdeyiz ve müziğimizle bağımlılık yaparız"haklılar tutulup kalıyorum yaratıcılıkları karşısında yere seriyorlar beni bu parçalarıyla nasıl olurda bu kadar güzel bir albüme imza atılabilir ve nasıl olurda brutallik nefret ile klavye melodileri bu kadar uyumlu kullanıla bilir diyorsanız aynı benim gibi bu parça size dersinizi verecektir.
7.parça hate me psikopatlığın sınırındaki çığlıklarla giriyor hayatıma diğer parlaçara göre biraz daha melodik öğelerin üstünlükte olduğu bir parça olsada hızlı bir çelik gibi suratımıza çarpan yumrukların en güçlülerinden.Lyricler psikolojimi zorlayan melodiler ile birleşince etkisini gösteriyor özellikle parçanın sonlarına doğru içimdeki garip yaratığı ayağa kaldırıyor."yan ve dinle senin için bu çığlıklar"
8.parça northern comfort Hate me gibi üstün bir melodi anlayışına sahip ve albümde hiç boş olmadığına kanaat getiriyorum bu parça ile.Müziğinin altın kapılarını aralıyorlar bizlere ve içeride kuzeyden esen bir fırtına var kasıp kavuruyor ortalığı ve her saniye dahada hızlanarak bize doğru yaklaşıyor northern comfort'ta bunu çok net hissediyorsunuz her saniye arkanızda kopan kıyameti hissediyorsunuz paniği damarlarınızda dolaşan adrenalini hissediyorsunuz ve biliyorsunuz bu son değil.
9.parça kissing the shadows çok vurucu ve iyi düşünülmüş bir parça fırtınanın dinmesine asla izin vermeden devam ediyolar vokal ile uyumlu kesme gitarlar ile..bunları tam anlamıyla destekleyen klavye ile arada durup dinlenen sonrada güm diye tekrar başlayan an ve an güçlenen bir parça olmasının yanı sıra temel ritmler ile bezenmiş bir cennet.
10.parça dont stop at the top gitar riffleri ile başlayıp kafamızın üzerine matkapla çalışırlarmış gibi ustada keskin bir bıçağı dayıyor boynumuza ve yavaş yavaş dahada yakınlaştırıyor.Sade bir parça olmasına rağmen hemen sarıyor bizleri ve bırakmaya niyetli değil albümde birçok sürpriz bizleri bekliyor bunu sölüyor bizlere ve bir sonraki parçada karşımıza çıkacak olanın tam anlamıyla bir sürpriz olduğunu sölüyorlar çünkü onlar sürprizlerle dolu bir harikalar diyarının kapılarını açıyorlar bizleri hemde ardına kadar sololarda bizleri biraz daha çekiyor içeriye her saniyede o harikalar diyarının içerisine alınıyoruz.Nerde olduğumuzu anca albüm bitince anlayacağız çünkü bizlere dünyamızdan farklı bir yer yaşatıyorlar.
11.parça shot in the dark daha yavaşça başlıyor bir dinlenme arası diyorum o anda ama alexi beni uyarırcasına giriyor şarkıya ve asla durmayacaklarını hatırlatıyor şikayetim yok nasıl olsun bu albümü bu kritikten sonra defalarca dinleyeceğime ve her dinleyişimde bu parçalar üzerinde defalarca duracağımdan eminim.Ozzy osbourne coverı olan bu parça gerçekten özel bir şekilde yeniden seslendirilmiş.
12.Hellion bir wasp cover'ı bir kutu meşrubatın açılışı ve afiyetle miğdeye indirilişi ile başlıyor ve üstadın parçasına üstada yakışır bir yorum getiriyorlar.bu parçayı dinlerken bu kadar umutlu değildim eskilere karşı zaafım olduğu için beni bir melodi cennetinde hayal kırıklığı ile uğurlayacağını düşünürken oda ne fikirlerimin hatta cover standartlarının üzerinde bir parça çıkmış ortaya cover yapan gruplar bu parçadan ders almalı.Wasp değil Children of bodom duygusu alıyorsunuz dinlerken ve gerçekten beceriklilier her grup Wasp'ı bu kadar iyi yorumlayamaz.
Mükemmel bir albüm follow the reaper efsaneler arasında coverları ve kendi parçaları ile bizlere melodilerde nefretten ve vahşilikten oluşan bir cennet sunuyorlar ve her zaman kapıları açık defalarca bıkmadan usanmadan dinlenebilecek bir albüm.Şiddetle önerilir:
